غزل شمارهٔ 578

شاعر: صائب

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ناستاینجا

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

رسیدگی ز مطالب گذشتن است اینجا

به مدعا نرسیدن، رسیدن است اینجا

خراب هر که شد، از سیل می شود ایمن

علاج مرگ ز جان دست شستن است اینجا

وصال کعبه طلب می کنی، شتابان باش

که چوب منع، نفس راست کردن است اینجا

ز فکر توشه مکن دوش خود گران زنهار

که زاد راه، دل خویش خوردن است اینجا

غزاله ای که قرار از تو برده تسخیرش

کمند گردنش از خود گسستن است اینجا

به پای سعی ره دور عشق طی نشود

علاج، هر قدم از خویش رفتن است اینجا

فتاده است ترا رشته نظر کوتاه

وگرنه تنگتر از چشم سوزن است اینجا

ز دیده نگران است روشنایی دل

که آفتاب، نظر باز روزن است اینجا

به ذره ذره چو ریگ روان درین وادی

به هر چه می نگرم، گرم رفتن است اینجا

1010

درین ریاض اگر باغ دلگشایی هست

چو غنچه سر به گریبان کشیدن است اینجا

1111

چو خوشه گردی دعوی مکش به عالم خاک

که برق تیغ حوادث به خرمن است اینجا

1212

توان به زخم زبان برگ شادمانی یافت

که خار را گل عشرت به دامن است اینجا

1313

درین خرابه اگر هست شغل دلچسبی

به آه، خانه دل پاک رفتن است اینجا

1414

نشاط دهر به زخم ندامت آغشته است

شراب خوردن ما شیشه خوردن است اینجا

1515

ز سیل حادثه صائب زمانه خالی نیست

نه جای راحت و هنگام خفتن است اینجا

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور