صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 771

غزل شمارهٔ 771

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: الما

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
در سیر و دور می گذرد ماه و سال ما
چون گردباد ریشه ندارد نهال ما
22
ذاتی است روشنایی ما همچو آفتاب
نقصی نمی رسد به کمال از زوال ما
33
در حفظ آبرو ز حبابیم تشنه تر
از آب خضر خشک برآید سفال ما
44
خون می کند ز دیده روان نیش انتقام
خاری اگر به سهو شود پایمال ما
55
گوهر فشاند گرد یتیمی ز روی خویش
از دل برون نرفت غبار ملال ما
66
پشت فتادگی بود ایمن ز خاکمال
دشمن چگونه صرفه برد از جدال ما؟
77
صد پیرهن ، بوَد بِه از آماس لاغری،
از آفتاب نور نگیرد هلال ما
88
عمری است تا ز خویش برون رفته ایم ما
چون می شود غریب نباشد خیال ما؟
99
از بیم چشم چهره به خوناب شسته ایم
چون گل ز بی غمی نبود رنگ آل ما
1010
داریم چشم آن که برآرد ز تشنگی
صحرای حشر را عرق انفعال ما
1111
افغان که چون حنای شفق، صبح طلعتی
رنگین نکرد دست ز خون حلال ما
1212
سر جوش عمر را گذراندیم در گناه
شد صرف شوره زار سراسر زلال ما
1313
از قرب مردمان ز حق افتاده ایم دور
در انقطاع خلق بود اتصال ما
1414
برگشتنی است گرچه ز کوه گران، صدا
تمکین او نداد جواب سؤال ما
1515
از گوشمال، دست معلم کبود شد
شوخی ز سر نهشت دل خردسال ما
1616
پیش رخ گشاده دلدار، می شود
پیچیده تر ز زلف زبان سؤال ما
1717
صائب فغان که گشت درین بوستانسرا
طاوس وار بال و پر ما و بال ما
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ ما

فانوس گردباد شود بر چراغ ما

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 770

اگلی نظم

دست فلک کبود شد از گوشمال ما

شوخی ز سر نهشت دل خردسال ما

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 772

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

دست فلک کبود شد از گوشمال ما

شوخی ز سر نهشت دل خردسال ما

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 772

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00