صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 174غزل شمارهٔ 174شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: ونمراہم وزن و قافیہ نظمیں: 3صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںکو می گرمی که در جوش آورد خون مرا؟چون شفق سازد فلک پرواز گلگون مرا2نقل کریںاز محک افزون شود قدر زر کامل عیارسرکشی از سنگ طفلان نیست مجنون مرا3نقل کریںپخته شد از گوشه عزلت شراب نارسمخم برون آورد از خامی فلاطون مرا4نقل کریںمعنی نازک نباشد ایمن از عین الکمالنیل چشم زخم باشد لفظ، مضمون مرا5نقل کریںبی گناهی می کشد از قاتل خود انتقامچون حنا پامال نتوان ساختن خون مرا6نقل کریںسخت تر گردد گره هرگاه صائب تر شودنیست ممکن می گشاید جان محزون مرا◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدر بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 173اگلی نظمنان به خون دل شد از تیغ زبان رنگین مراترزبانی در گلو شد گریه خونین مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 175زمینہم وزن و قافیہ نظمیںوهم راحت صید الفتکرد مجنون مرامشق تمکین لفظگردانید مضمون مرابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 127بسکه وحشت کرده است آزاد مجنون مرالفظ نتواند کند زنجیر مضمون مرابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 128در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 173آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدر بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 173
اگلی نظمنان به خون دل شد از تیغ زبان رنگین مراترزبانی در گلو شد گریه خونین مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 175
در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 173
