زمین
نام بت من که مه ز رویش خجل است
ده حرف ز نظم حافظ مرتحل است
حافظاشعار منتسبشمارهٔ 95 - رباعی
مسجود ملایک دو تن از آب و گل است
ز آدم چو گذشت این نگار چگل است
عرفیرباعیهارباعی شمارهٔ 34
گر در هیچی مایهٔ شادی و بقاست
ور در همهای قاعدهٔ درد و بلاست
عطارمختارنامهباب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقاشمارهٔ 14
