صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »مواعظ
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 20

غزل شمارهٔ 20

شاعر: سعدی

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: رند

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
دنیی آن قدر ندارد که بر او رشک برند
یا وجود و عدمش را غم بیهوده خورند
22
نظر آنان که نکردند در این مشتی خاک
الحق انصاف توان داد که صاحبنظرند
33
عارفان هر چه ثباتی و بقایی نکند
گر همه ملک جهان است به هیچش نخرند
44
تا تطاول نپسندی و تکبر نکنی
که خدا را چو تو در ملک بسی جانورند
55
این سراییست که البته خلل خواهد کرد
خنک آن قوم که در بند سرای دگرند
66
دوستی با که شنیدی که به سر برد جهان
حق عیان است ولی طایفه‌ای بی‌بصرند
77
ای که بر پشت زمینی همه وقت آن تو نیست
دیگران در شکم مادر و پشت پدرند
88
گوسفندی برد این گرگ مُعَوَّدْ هر روز
گوسفندان دگر خیره در او می‌نگرند
99
آن که پای از سر نخوت ننهادی بر خاک
عاقبت خاک شد و خلق بدو می‌گذرند
1010
کاشکی قیمت انفاس بدانندی خلق
تا دمی چند که مانده‌ست غنیمت شمرند
1111
گل بی خار میسر نشود در بستان
گل بی خار جهان مردم نیکوسیرند
1212
سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز
مرده آن است که نامش به نکویی نبرند
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

صبحدمی که برکنم، دیده به روشناییت

بر در آسمان زنم، حلقهٔ آشناییت

سعدی»مواعظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 19

اگلی نظم

نادر از عالم توحید کسی برخیزد

کز سر هر دو جهان در نفسی برخیزد

سعدی»مواعظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 21

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

بد درونان که به همواری ظاهر سمرند

همه چون آب تنک، پرده سنگ خطرند

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 3517

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00