سعدی»مواعظ»قطعات»شمارهٔ 5شمارهٔ 5شاعر: سعدیوزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیہ: وراہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: قطعهصداکار: فاطمه زندیآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںطریق و رسم صاحبدولتانستکه بنوازند مردان نکو را2نقل کریںدگر چون با خداوندان بقا دادنکو دارند فرزندان او را◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمسخن به ذکر تو آراستن مراد آنستکه پیش اهل هنر منصبی بود ما راسعدی»مواعظ»قطعات»شمارهٔ 4 - ظاهرا در ستایش صاحب دیوان استاگلی نظمهر که در بند تو شد بستهٔ جاوید بماندپای رفتن به حقیقت نبود بندی راسعدی»مواعظ»قطعات»شمارهٔ 6 - در ستایشزمینہم وزن و قافیہ نظمیںیقین دانم که روزی حضرت اوترازوئی نهد این کاخ و کو راعلامہ اقبال»ارمغان حجاز»حضور عالم انسانی»بخش 4 - جبر و اختیارآڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمسخن به ذکر تو آراستن مراد آنستکه پیش اهل هنر منصبی بود ما راسعدی»مواعظ»قطعات»شمارهٔ 4 - ظاهرا در ستایش صاحب دیوان است
اگلی نظمهر که در بند تو شد بستهٔ جاوید بماندپای رفتن به حقیقت نبود بندی راسعدی»مواعظ»قطعات»شمارهٔ 6 - در ستایش
یقین دانم که روزی حضرت اوترازوئی نهد این کاخ و کو راعلامہ اقبال»ارمغان حجاز»حضور عالم انسانی»بخش 4 - جبر و اختیار
