دشمن چو از همه حیلتی فرو مانَد، سلسلهٔ دوستی بجنبانَد، پس آنگه به دوستی کارهایی کند که هیچ دشمن نتواند.
◆
When all the artifices of an enemy have failed he shakes the chain of friendship, and thereon performs acts of friendship which no enemy is able to do.
