صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »گلستان
  3. »باب اول در سیرت پادشاهان
  4. »حکایت شمارهٔ 34

حکایت شمارهٔ 34

شاعر: سعدی

انگریزی ترجمہ: ریہاتسیک

One of the sons of Harun-ur-Rashid went to his father and angrily informed him that the son of an official had used insulting expressions towards him whereon Harun asked his courtiers what requital he deserved. One of them proposed capital punishment, another the amputation of the tongue whilst a third recommended fine and imprisonment. Then Harun said: ‘Oh my son, it would be generous to pardon him but, if thou art unable to do so, use likewise insulting expressions concerning his mother; not however to such a degree as to exceed the bounds of vengeance because in that case the wrong will be on thy side.’

He is not reputed a man by the wise Who contends with a furious elephant But he is a man in reality Who when angry speaks not idle words.

An ill-humoured fellow insulted a man Who patiently bore it saying: ‘O hopeful youth, I am worse than thou speakest of me For I am more conscious of my faults than thou.’

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

یکی از وزرا به زیردستان رحم کردی و صلاحِ ایشان را به خیر توسّط نمودی.

اتفاقاً به خطابِ ملِک گرفتار آمد.

سعدی»گلستان»باب اول در سیرت پادشاهان»حکایت شمارهٔ 33

اگلی نظم

با طایفهٔ بزرگان به کشتی‌در، نشسته بودم.

زَورقی در پیِ ما غرق شد، دو برادر به گِردابی در افتادند.

سعدی»گلستان»باب اول در سیرت پادشاهان»حکایت شمارهٔ 35

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

دلم دردی که دارد با که گوید

گنه خود کرد تاوان از که جوید

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 382

ملک‌زاده‌ای گنج فراوان از پدر میراث یافت. دستِ کَرَم برگشاد و دادِ سخاوت بداد و نعمتِ بی‌دریغ بر سپاه و رعیّت بریخت.

نیاساید مَشام از طبلهٔ عود

سعدی»گلستان»باب اول در سیرت پادشاهان»حکایت شمارهٔ 18

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00