صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 463

غزل شمارهٔ 463

شاعر: سعدی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ردن

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
چه خوش بود دو دلارام دست در گردن
به هم نشستن و حلوای آشتی خوردن
22
به روزگار عزیزان که روزگار عزیز
دریغ باشد بی‌دوستان به سر بردن
33
اگر هزار جفا سروقامتی بکند
چو خود بیاید عذرش بباید آوردن
44
چه شکر گویمت ای باد مشک‌بوی وصال
که بوستان امیدم بخواست پژمردن
55
فراق روی تو هر روز نفس کشتن بود
نظر به شخص تو امروز روح پروردن
66
کسی که قیمت ایام وصل نشناسد
ببایدش دو سه روزی مفارقت کردن
77
اگر سری برود بی‌گناه در پایی
به خرده‌ای ز بزرگان نشاید آزردن
88
به تازیانه گرفتم که بی‌دلی بزنی
کجا تواند رفتن کمند در گردن
99
کمال شوق ندارند عاشقان صبور
که احتمال ندارد بر آتش افسردن
1010
گر آدمی صفتی سعدیا به عشق بمیر
که مذهب حیوان است همچنین مردن
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

طوطی نگوید از تو دلاویزتر سخن

با شهد می‌رود ز دهانت به در سخن

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 462

اگلی نظم

دست با سرو روان چون نرسد در گردن

چاره‌ای نیست به جز دیدن و حسرت خوردن

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 464

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

کسی ملامتم از عشق روی او می‌کرد

که خیره چند شتابی به خون خود خوَردن؟

سعدی»دیوان اشعار»قطعات»قطعه شمارهٔ 16 - از او بپرس!

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00