صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 341

غزل شمارهٔ 341

شاعر: سعدی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: رخویش

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش
نگردم از تو و گر خود فدا کنم سر خویش
22
تو دانی ار بنوازی و گر بیندازی
چنان که در دلت آید به رأی انور خویش
33
نظر به جانب ما گر چه منت است و ثواب
غلام خویش همی پروری و چاکر خویش
44
اگر برابر خویشم به حکم نگذاری
خیال روی تو نگذارم از برابر خویش
55
مرا نصیحت بیگانه منفعت نکند
که راضیم که قفا بینم از ستمگر خویش
66
حدیث صبر من از روی تو همان مثَل است
که صبر طفل به شیر از کنار مادر خویش
77
رواست گر همه خلق از نظر بیندازی
که هیچ خلق نبینی به حسن و منظر خویش
88
به عشق روی تو گفتم که «جان برافشانم»
دگر به شرم درافتادم از محقر خویش
99
تو سر به صحبت سعدی درآوری هیهات
زهی خیال که من کرده‌ام مصور خویش
1010
چه بر سر آید از این شوق غالبم؟ دانی؟
همان چه مورچه را بر سر آمد از پر خویش
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

منِ بی‌کار، گرفتارِ هوای دل خویش

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 340

اگلی نظم

یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش

ای که دستی چرب داری پیشتر دیوار خویش

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 342

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

مدار آینه را در صفا برابر خویش

به دست شانه مده طره معنبر خویش

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 498

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00