صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 442

غزل شمارهٔ 442

شاعر: سعدی

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

قافیہ: ارگویم

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
گر غصهٔ روزگار گویم
بس قصهٔ بی‌شمار گویم
22
یک عمر هزار سال باید
تا من یکی از هزار گویم
33
چشمم به زبان حال گوید
نی آن که به اختیار گویم
44
بر من دل انجمن بسوزد
گر درد فراق یار گویم
55
مرغان چمن فغان برآرند
گر فرقت نوبهار گویم
66
یاران صبوحیم کجایند
تا درد دل خمار گویم
77
کس نیست که دل سوی من آرد
تا غصهٔ روزگار گویم
88
درد دل بی‌قرار سعدی
هم با دل بی‌قرار گویم
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

عهد کردیم که بی دوست به صحرا نرویم

بی تماشاگه رویش به تماشا نرویم

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 441

اگلی نظم

بکن چندان که خواهی جور بر من

که دستت بر نمی‌دارم ز دامن

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 443

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00