صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 620

غزل شمارهٔ 620

شاعر: سعدی

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: رکنی

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
فرخ، صباحِ آن که تو بر وی نظر کنی
فیروز، روزِ آن که تو بر وی گذر کنی
22
آزاد، بنده‌ای که بود در رکاب تو
خرم، ولایتی که تو آن جا سفر کنی
33
دیگر نبات را نخرد مشتری به هیچ
یک بار اگر تَبَسُّمِ همچون شکر کنی
44
ای آفتابِ روشن و ای سایهٔ همای
ما را نگاهی از تو تمام است اگر کنی
55
من با تو دوستی و وفا کم نمی‌کنم
چندان که دشمنی و جفا بیش‌تر کنی
66
مقدور من سَری‌ست که در پایت افکنم
گر زآن که التفات بدین مختصر کنی
77
عمری‌ست تا به یاد تو شب روز می‌کنم
تو خفته‌ای که گوش، به آه سحر کنی؟
88
دانی که رویم از همه عالم به روی توست
زنهار اگر تو روی به رویی دگر کنی
99
گفتی که دیر و زود به حالت نظر کنم
آری کنی چو بر سر خاکم گذر کنی
1010
شرط است سعدیا که به میدان عشق دوست
خود را به پیش تیر ملامت سپر کنی
1111
وز عقل بهترت سپری باید ای حکیم
تا از خدنگ غمزهٔ خوبان حذر کنی
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

چرا به سرکشی از من عنان بگردانی

مکن که بیخودم اندر جهان بگردانی

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 619

اگلی نظم

سروْ ایستاده بِهْ، چو تو رفتار می‌کنی

طوطی خموش به، چو تو گفتار می‌کنی

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 621

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00