غزل شمارهٔ 314

اگر یئی دیر قارینداش  یوخسا یاوز

اوزون یولدا سنه بو در قلاوز

چنان مستم چنان مستم من امروز

که پیروزه نمی‌دانم ز پیروز

الا ای شمع گریان گرم می‌سوز

خلاص شمع نزدیکست شد روز

برآمد باد صبح و بوی نوروز

به کام دوستان و بخت پیروز

دو عاشق را به هم بهتر بود روز

دو هیزم را به هم خوشتر بود سوز