صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 146

غزل شمارهٔ 146

شاعر: سعدی

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

قافیہ: انت

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
ای جان خردمندان گوی خم چوگانت
بیرون نرود گویی کافتاد به میدانت
22
روز همه سر بر کرد از کوه و شب ما را
سر بر نکند خورشید الا ز گریبانت
33
جان در تن مشتاقان از ذوق به رقص آید
چون باد بجنباند شاخی ز گلستانت
44
دیوار سرایت را نقاش نمی‌باید
تو زینت ایوانی نه صورت ایوانت
55
هر چند نمی‌سوزد بر من دل سنگینت
گویی دل من سنگیست در چاه زنخدانت
66
جان باختن آسان است اندر نظرت لیکن
این لاشه نمی‌بینم شایسته قربانت
77
با داغ تو رنجوری به کز نظرت دوری
پیش قدمت مردن خوشتر که به هجرانت
88
ای بادیه هجران تا عشق حرم باشد
عشاق نیندیشند از خار مغیلانت
99
دیگر نتوانستم از فتنه حذر کردن
زآنگه که در افتادم با قامت فتانت
1010
شاید که در این دنیا مرگش نبود هرگز
سعدی که تو جان دارد بل دوست‌تر از جانت
1111
بسیار چو ذوالقرنین آفاق بگردیده‌ست
این تشنه که می‌میرد بر چشمه حیوانت
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

آفرین خدای بر جانت

که چه شیرین لبست و دندانت

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 145

اگلی نظم

جان و تنم ای دوست! فدای تن و جانت

مویی نفروشم به همه ملکِ جهانت

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 147

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00