غزل شمارهٔ 629

شاعر: سعدی

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: وی

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

گل است آن یا سمن یا ماه یا روی

شب است آن یا شبه یا مشک یا موی

لبت دانم که یاقوت است و تن سیم

نمی‌دانم دلت سنگ است یا روی

نپندارم که در بستان فردوس

بروید چون تو سروی بر لب جوی

چه شیرین‌لب سخنگویی که عاجز

فرو می‌ماند از وصفت سخنگوی

به بویی الغیاث از ما برآید

که ای باد از کجا آوردی این بوی

الا ای ترک آتشروی ساقی

به آب باده عقل از من فرو شوی

چه شهرآشوبی ای دلبند خودرای

چه بزم‌آرایی ای گلبرگ خودروی

چو در میدان عشق افتادی ای دل

بباید بودنت سرگشته چون گوی

دلا گر عاشقی می‌سوز و می‌ساز

تنا گر طالبی می‌پرس و می‌پوی

1010

در این ره جان بده یا ترک ما گیر

بر این در سر بنه یا غیر ما جوی

1111

بداندیشان ملامت می‌کنندم

که تا چند احتمال یار بدخوی

1212

محال است این که ترک دوست هرگز

بگوید سعدی ای دشمن تو می‌گوی

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

بت و زنار و ترسایی در این کوی

همه کفر است ورنه چیست بر گوی

شیخ محمود شبستریگلشن رازبخش 58 - سوال از معنی بت و زنار و ترسایی

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور