صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 570

غزل شمارهٔ 570

شاعر: سعدی

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: اکهتوداری

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
هرگز نبود سرو به بالا که تو داری
یا مه به صفای رخ زیبا که تو داری
22
گر شمع نباشد شب دل‌سوختگان را
روشن کند این غُرّه غَر‍‌ّا که تو داری
33
حوران بهشتی که دل خلق ستانند
هرگز نستانند دل ما که تو داری
44
بسیار بود سرو روان و گل خندان
لیکن نه بدین صورت و بالا که تو داری
55
پیداست که سرپنجهٔ ما را چه بود زور
با ساعد سیمین توانا که تو داری
66
سِحر سخنم در همه آفاق ببردند
لیکن چه زند با ید بیضا که تو داری
77
امثال تو از صحبت ما ننگ ندارند
جای مگس است این همه حلوا که تو داری
88
این روی به صحرا کند آن میل به بُستان
من روی ندارم مگر آن جا که تو داری
99
سعدی تو نیآرامی و کوته نکنی دست
تا سر نرود در سر سودا که تو داری
1010
تا میل نباشد به وصال از طرف دوست
سودی نکند حرص و تمنا که تو داری
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

حدیث یا شکر است آن که در دهان داری

دوم به لطف نگویم که در جهان داری

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 569

اگلی نظم

تو اگر به حسن، دعوی بکنی، گواه داری

که جمال سرو بستان و کمال ماه داری

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 571

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00