صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 473

غزل شمارهٔ 473

شاعر: سعدی

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

قافیہ: ویمن

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
دی به چمن برگذشت سرو سخنگوی من
تا نکند گل غرور رنگ من و بوی من
22
برگ گل لعل بود شاهد بزم بهار
آب گلستان ببرد شاهد گلروی من
33
شد سپر از دست عقل تا ز کمین عتاب
تیغ جفا برکشید ترک زره موی من
44
ساعد دل چون نداشت قوت بازوی صبر
دست غمش درشکست پنجه نیروی من
55
عشق به تاراج داد رخت صبوری دل
می‌نکَند بخت شور خیمه ز پهلوی من
66
کرده‌ام از راه عشق چند گذر سوی او
او به تفضل نکرد هیچ نگه سوی من
77
جور کشم بنده وار ور کشدم حاکم است
خیره کشی کار اوست بارکشی خوی من
88
ای گل خوش بوی من یاد کنی بعد از این
سعدی بیچاره بود بلبل خوشگوی من
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

ای به دیدار تو روشن چشم عالم‌بین من

آخرَت رحمی نیاید بر دل مسکین من؟

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 472

اگلی نظم

نشان بخت بلند است و طالع میمون

علی الصباح نظر بر جمال روزافزون

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 474

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00