سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 149غزل شمارهٔ 149شاعر: سعدیوزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)قافیہ: انتصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںچه لطیفست قبا بر تن چون سرو روانتآه اگر چون کمرم دست رسیدی به میانت22نقل کریںدر دلم هیچ نیاید مگر اندیشه وصلتتو نه آنی که دگر کس بنشیند به مکانت33نقل کریںگر تو خواهی که یکی را سخن تلخ بگوییسخن تلخ نباشد چو برآید به دهانت44نقل کریںنه من انگشت نمایم به هواداری رویتکه تو انگشت نمایی و خلایق نگرانت55نقل کریںدر اندیشه ببستم قلم وهم شکستمکه تو زیباتر از آنی که کنم وصف و بیانت66نقل کریںسرو را قامت خوبست و قمر را رخ زیباتو نه آنی و نه اینی که هم اینست و هم آنت77نقل کریںای رقیب ار نگشایی در دلبند به رویماین قدر بازنمایی که دعا گفت فلانت88نقل کریںمن همه عمر بر آنم که دعاگوی تو باشمگر تو خواهی که نباشم تن من برخی جانت99نقل کریںسعدیا چاره ثباتست و مدارا و تحملمن که محتاج تو باشم ببرم بار گرانت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچو نیست راه برون آمدن ز میدانتضرورتست چو گوی احتمال چوگانتسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 148اگلی نظمخوش میروی به تنها، تنها فدای جانتمدهوش میگذاری یاران مهربانتسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 150◆آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیمریم فقیهی کیامحمدرضا مومن نژادمحسن لیلهکوهیسهیل قاسمینازنین بازیانپری ساتکنی عندلیبحمیدرضا محمدیسعیده تهرانینسبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچو نیست راه برون آمدن ز میدانتضرورتست چو گوی احتمال چوگانتسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 148
اگلی نظمخوش میروی به تنها، تنها فدای جانتمدهوش میگذاری یاران مهربانتسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 150
