غزل شمارهٔ 93

آن ترک نازنین که جهانی شکار اوست

دلها اسیر سلسله مشکبار اوست

در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشق

پیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست

ماری است نی که مهره دل بیقرار اوست

جاروب سینه ها نفس بی غبار اوست