بخش 25 - حکایت امیرالمؤمنین علی (ع) و سیرت پاک او

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

کسی مشکلی برد پیشِ علی

مگر مشکلش را کُند مُنجَلی

امیرِ عدوبَندِ کشور‌گشای

جوابش بگفت از سرِ علم و رای

شنیدم که شخصی در آن انجمن

بگفتا چنین نیست یا باالحسن

نرنجید از او حیدرِ نامجوی

بگفت ار تو دانی از این به بگوی

بگفت آنچه دانست و بایسته گفت

به گِل چشمهٔ خور نشاید نهفت

پسندید از او شاهِ مردان جواب

که من بر خطا بودم او بر صواب

به از ما سخنگویِ دانا یکی است

که بالاتر از علم او علم نیست

گر امروز بودی خداوندِ جاه

نکردی خود از کبر در وی نگاه

به در کردی از بارگه حاجبش

فرو‌کوفتندی به ناواجبش

1010

که مِن‌بعد بی‌آبرویی مکُن

ادب نیست پیشِ بزرگان سخُن

1111

یکی را که پندار در سر بوَد

مپندار هرگز که حق بشنوَد

1212

ز علمش ملال آید از وعظ ننگ

شقایق به باران نروید ز سنگ

1313

گرت دُرِّ دریای فضل است خیز

به تذکیر در پایِ درویش ریز

1414

نبینی که از خاکِ افتاده خوار

برویَد گُل و بشکفد نوبهار

1515

مریز ای حکیم آستین‌های دُر

چو می‌بینی از خویشتن خواجه پُر

1616

به چشمِ کسان در‌نیاید کسی

که از خود بزرگی نماید بسی

1717

مگو تا بگویند شُکرت هزار

چو خود گفتی از کس توقّع مدار

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور