بخش 26 - حکایت

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

در این شهر باری به سمعم رسید

که بازارگانی غلامی خرید

شبانگه مگر دست بردش به سیب

که سیمین زنخ بود و خاطر فریب

پریچهره هرچ اوفتادش به دست

یکی در سر و مغز خواجه شکست

نه هر جا که بینی خطی دل فریب

توانی طمع کردنش در کتیب

گوا کرد بر خود خدای و رسول

که دیگر نگردم به گرد فضول

رحیل آمدش هم در آن هفته پیش

دل افگار و سر بسته و روی ریش

چو بیرون شد از کازرون یک دو میل

به پیش آمدش سنگلاخی مهیل

بپرسید کاین قله را نام چیست؟

که بسیار بیند عجب هر که زیست

چنین گفتش از کاروان همدمی

مگر تنگ ترکان ندانی همی

1010

برنجید چون تنگ ترکان شنید

تو گفتی که دیدار دشمن بدید

1111

سیه را یکی بانگ برداشت سخت

که دیگر مران خر بینداز رخت

1212

نه عقل است و نه معرفت یک جوم

اگر من دگر تنگ ترکان روم

1313

در شهوت نفس کافر ببند

وگر عاشقی لت خور و سر ببند

1414

چو مر بنده‌ای را همی پروری

به هیبت بر آرش کز او برخوری

1515

وگر سیدش لب به دندان گزد

دماغ خداوندگاری پزد

1616

غلام آبکش باید و خشت زن

بود بندهٔ نازنین مشت زن

1717

گروهی نشینند با خوش پسر

که ما پاکبازیم و صاحب نظر

1818

ز من پرس فرسودهٔ روزگار

که بر سفره حسرت خورد روزه‌دار

1919

از آن تخم خرما خورد گوسپند

که قفل است بر تنگ خرما و بند

2020

سر گاو عصار از آن در که است

که از کنجدش ریسمان کوته است

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور