صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »بوستان
  3. »باب چهارم در تواضع
  4. »بخش 3 - حکایت در معنی نظر مردان در خود به حقارت

بخش 3 - حکایت در معنی نظر مردان در خود به حقارت

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

Toggle stanza 1
11
جوانی خردمندِ پاکیزه‌بوم
ز دریا بر آمد به دربندِ روم
22
در او فضل دیدند و فقر و تمیز
نهادند رختش به جایی عزیز
33
سرِ صالحان گفت روزی به مرد
که خاشاک مسجد بیفشان و گرد
44
همان کاین سخن مرد رهرو شنید
برون رفت و بازش کس آنجا ندید
55
بر آن حمل کردند یاران و پیر
که پروای خدمت نبودش فقیر
66
دگر روز خادم گرفتش به راه
که «‌ناخوب کردی به رایِ تباه
77
ندانستی ای کودکِ خودپسند‌؟
که مردان ز خدمت به جایی رسند‌؟‌»
88
گرستن گرفت از سر صدق و سوز
که ‌«ای یار جان‌پرورِ دلفروز
99
نه گَرد اندر آن بُقعه دیدم‌، نه خاک
من آلوده بودم در آن جای پاک
1010
گرفتم قدم لاجرم باز پس
که پاکیزه به مسجد از خاک و خس‌»
1111
طریقت جز این نیست درویش را
که افکنده دارد تنِ خویش را
1212
بلندیت باید‌، تواضع گزین
که آن بام را نیست سُلَّم جز این
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

یکی قطره باران ز ابری چکید

خجل شد چو پهنای دریا بدید

سعدی»بوستان»باب چهارم در تواضع»بخش 2 - حکایت در این معنی

اگلی نظم

شنیدم که وقتی سحرگاه عید

ز گرمابه آمد برون بایزید

سعدی»بوستان»باب چهارم در تواضع»بخش 4 - حکایت بایزید بسطامی

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00