بخش 16 - حکایت سلطان محمود و سیرت ایاز

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

یکی خرده بر شاه غزنین گرفت

که حسنی ندارد ایاز ای شگفت

گلی را که نه رنگ باشد نه بوی

غریب است سودای بلبل بر اوی!

به محمود گفت این حکایت کسی

بپیچید از اندیشه بر خود بسی

که عشق من ای خواجه بر خوی اوست

نه بر قد و بالای نیکوی اوست

شنیدم که در تنگنایی شتر

بیفتاد و بشکست صندوق در

به یغما ملک آستین برفشاند

وز آنجا به تعجیل مرکب براند

سواران پی در و مرجان شدند

ز سلطان به یغما پریشان شدند

نماند از وشاقان گردن فراز

کسی در قفای ملک جز ایاز

نگه کرد کای دلبر پیچ پیچ

ز یغما چه آورده‌ای؟ گفت هیچ

1010

من اندر قفای تو می‌تاختم

ز خدمت به نعمت نپرداختم

1111

گرت قربتی هست در بارگاه

به خلعت مشو غافل از پادشاه

1212

خلاف طریقت بود کاولیا

تمنا کنند از خدا جز خدا

1313

گر از دوست چشمت بر احسان اوست

تو در بند خویشی نه در بند دوست

1414

تو را تا دهن باشد از حرص باز

نیاید به گوش دل از غیب راز

1515

حقیقت سرایی است آراسته

هوی و هوس گرد برخاسته

1616

نبینی که جایی که برخاست گرد

نبیند نظر گرچه بیناست مرد

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور