بخش 15 - حکایت

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

همی یادم آید ز عهد صغر

که عیدی برون آمدم با پدر

به بازیچه مشغول مردم شدم

در آشوب خلق از پدر گم شدم

برآوردم از هول و دهشت خروش

پدر ناگهانم بمالید گوش

که ای شوخ چشم آخرت چند بار

بگفتم که دستم ز دامن مدار

به تنها نداند شدن طفل خرد

که مشکل توان راه نادیده برد

تو هم طفل راهی به سعی ای فقیر

برو دامن راه دانان بگیر

مکن با فرومایه مردم نشست

چو کردی، ز هیبت فرو شوی دست

به فتراک پاکان درآویز چنگ

که عارف ندارد ز دریوزه ننگ

مریدان به قوت ز طفلان کمند

مشایخ چو دیوار مستحکمند

1010

بیاموز رفتار از آن طفل خرد

که چون استعانت به دیوار برد

1111

ز زنجیر ناپارسایان برست

که در حلقهٔ پارسایان نشست

1212

اگر حاجتی داری این حلقه گیر

که سلطان ندارد از این در گزیر

1313

برو خوشه چین باش سعدی صفت

که گرد آوری خرمن معرفت

1414

الا ای مقیمان محراب انس

که فردا نشینید بر خوان قدس

1515

متابید روی از گدایان خیل

که صاحب مروت نراند طفیل

1616

کنون با خرد باید انباز گشت

که فردا نماند ره بازگشت

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور