بخش 23 - حکایت در این معنی

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

یکی را حکایت کنند از ملوک

که بیماری رشته کردش چو دوک

چنانش در انداخت ضعف جسد

که می‌برد بر زیردستان حسد

که شاه ار چه بر عرصه نام‌آور است

چو ضعف آمد از بیدقی کمتر است

ندیمی زمین ملک بوسه داد

که ملک خداوند جاوید باد

در این شهر مردی مبارک دم است

که در پارسایی چنویی کم است

نرفته‌ست هرگز ره ناصواب

دلی روشن و دعوتی مستجاب

نبردند پیشش مهمات کس

که مقصود حاصل نشد در نفس

بخوان تا بخواند دعایی بر این

که رحمت رسد ز آسمان برین

بفرمود تا مهتران خدم

بخواندند پیر مبارک قدم

1010

برفتند و گفتند و آمد فقیر

تنی محتشم در لباسی حقیر

1111

بگفتا دعایی کن ای هوشمند

که در رشته چون سوزنم پای‌بند

1212

شنید این سخن پیر خم بوده پشت

به تندی برآورد بانگی درشت

1313

که حق مهربان است بر دادگر

ببخشای و بخشایش حق نگر

1414

دعای منت کی شود سودمند

اسیران محتاج در چاه و بند؟

1515

تو ناکرده بر خلق بخشایشی

کجا بینی از دولت آسایشی؟

1616

ببایدت عذر خطا خواستن

پس از شیخ صالح دعا خواستن

1717

کجا دست گیرد دعای ویت

دعای ستمدیدگان در پیت؟

1818

شنید این سخن شهریار عجم

ز خشم و خجالت بر آمد بهم

1919

برنجید و پس با دل خویش گفت

چه رنجم؟ حق است این که درویش گفت

2020

بفرمود تا هر که در بند بود

به فرمانش آزاد کردند زود

2121

جهاندیده بعد از دو رکعت نماز

به داور برآورد دست نیاز

2222

که ای برفرازندهٔ آسمان

به جنگش گرفتی به صلحش بمان

2323

ولی همچنان بر دعا داشت دست

که شه سر برآورد و بر پای جست

2424

تو گفتی ز شادی بخواهد پرید

چو طاووس، چون رشته در پا ندید

2525

بفرمود گنجینهٔ گوهرش

فشاندند در پای و زر بر سرش

2626

حق از بهر باطل نشاید نهفت

از آن جمله دامن بیفشاند و گفت

2727

مرو با سر رشته بار دگر

مبادا که دیگر کند رشته سر

2828

چو باری فتادی نگه‌دار پای

که یک بار دیگر بلغزد ز جای

2929

ز سعدی شنو کاین سخن راست است

نه هر باری افتاده برخاسته‌ست

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور