بخش 32 - حکایت در معنی خاموشی از نصیحت کسی که پند نپذیرد

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

حکایت کنند از جفاگستری

که فرماندهی داشت بر کشوری

در ایام او روز مردم چو شام

شب از بیم او خواب مردم حرام

همه روز نیکان از او در بلا

به شب دست پاکان از او بر دعا

گروهی بر شیخ آن روزگار

ز دست ستمگر گرستند زار

که ای پیر دانای فرخنده رای

بگوی این جوان را بترس از خدای

بگفتا دریغ آیدم نام دوست

که هر کس نه در خورد پیغام اوست

کسی را که بینی ز حق بر کران

منه با وی، ای خواجه، حق در میان

دریغ است با سفله گفت از علوم

که ضایع شود تخم در شوره بوم

چو در وی نگیرد عدو داندت

برنجد به جان و برنجاندت

1010

تو را عادت، ای پادشه، حق روی است

دل مرد حق گوی از این جا قوی است

1111

نگین خصلتی دارد ای نیکبخت

که در موم گیرد نه در سنگ سخت

1212

عجب نیست گر ظالم از من به جان

برنجد که دزد است و من پاسبان

1313

تو هم پاسبانی به انصاف و داد

که حفظ خدا پاسبان تو باد

1414

تو را نیست منت ز روی قیاس

خداوند را من و فضل و سپاس

1515

که در کار خیرت به خدمت بداشت

نه چون دیگرانت معطل گذاشت

1616

همه کس به میدان کوشش درند

ولی گوی بخشش نه هر کس برند

1717

تو حاصل نکردی به کوشش بهشت

خدا در تو خوی بهشتی بهشت

1818

دلت روشن و وقت مجموع باد

قدم ثابت و پایه مرفوع باد

1919

حیاتت خوش و رفتنت بر صواب

عبادت قبول و دعا مستجاب

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور