بخش 30 - حکایت

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

شنیدم که مردی غم خانه خورد

که زنبور بر سقف او لانه کرد

زنش گفت از اینان چه خواهی؟ مکن

که مسکین پریشان شوند از وطن

بشد مرد نادان پس کار خویش

گرفتند یک روز زن را به نیش

زن بی خرد بر در و بام و کوی

همی کرد فریاد و می‌گفت شوی:

مکن روی بر مردم ای زن ترش

تو گفتی که زنبور مسکین مکش

کسی با بدان نیکویی چون کند؟

بدان را تحمل، بد افزون کند

چو اندر سری بینی آزار خلق

به شمشیر تیزش بیازار حلق

سگ آخر که باشد که خوانش نهند؟

بفرمای تا استخوانش دهند

چه نیکو زده‌ست این مثل پیر ده

ستور لگدزن گران بار به

1010

اگر نیکمردی نماید عسس

نیارد به شب خفتن از دزد، کس

1111

نی نیزه در حلقهٔ کارزار

بقیمت تر از نیشکر صد هزار

1212

نه هر کس سزاوار باشد به مال

یکی مال خواهد، یکی گوشمال

1313

چو گربه نوازی کبوتر برد

چو فربه کنی گرگ، یوسف درد

1414

بنایی که محکم ندارد اساس

بلندش مکن ور کنی زو هراس

1515

چه خوش گفت بهرام صحرانشین

چو یکران توسن زدش بر زمین

1616

دگر اسبی از گله باید گرفت

که گر سر کشد باز شاید گرفت

1717

ببند ای پسر دجله در آب کاست

که سودی ندارد چو سیلاب خاست

1818

چو گرگ خبیث آمدت در کمند

بکش ور نه دل بر کن از گوسفند

1919

از ابلیس هرگز نیاید سجود

نه از بد گهر نیکویی در وجود

2020

بد اندیش را جاه و فرصت مده

عدو در چه و دیو در شیشه به

2121

مگو شاید این مار کشتن به چوب

چو سر زیر سنگ تو دارد بکوب

2222

قلم زن که بد کرد با زیردست

قلم بهتر او را به شمشیر دست

2323

مدبر که قانون بد می‌نهد

تو را می‌برد تا به دوزخ دهد

2424

مگو ملک را این مدبر بس است

مدبر مخوانش که مدبر کس است

2525

سعید آورد قول سعدی به جای

که ترتیب ملک است و تدبیر رای

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور