بخش 28 - حکایت

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

جوانی به دانگی کرم کرده بود

تمنای پیری بر آورده بود

به جرمی گرفت آسمان ناگهش

فرستاد سلطان به کشتنگهش

تکاپوی ترکان و غوغای عام

تماشاکنان بر در و کوی و بام

چو دید اندر آشوب، درویش پیر

جوان را به دست خلایق اسیر

دلش بر جوانمرد مسکین بخست

که باری دل آورده بودش به دست

برآورد زاری که سلطان بمرد

جهان ماند و خوی پسندیده برد

به هم بر همی‌سود دست دریغ

شنیدند ترکان آهخته تیغ

به فریاد از ایشان بر آمد خروش

تپانچه زنان بر سر و روی و دوش

پیاده به سر تا در بارگاه

دویدند و بر تخت دیدند شاه

1010

جوان از میان رفت و بردند پیر

به گردن بر تخت سلطان اسیر

1111

به هولش بپرسید و هیبت نمود

که مرگ منت خواستن بر چه بود؟

1212

چو نیک است خوی من و راستی

بد مردم آخر چرا خواستی؟

1313

برآورد پیر دلاور زبان

که ای حلقه‌در‌گوش حُکمت جهان

1414

به قول دروغی که سلطان بمرد

نمردی و بیچاره‌ای جان ببرد

1515

ملک زین حکایت چنان بر شکفت

که چیزش ببخشید و چیزی نگفت

1616

وز این جانب افتان و خیزان جوان

همی رفت بیچاره هر سو دوان

1717

یکی گفتش از چار سوی قصاص

چه کردی که آمد به جانت خلاص؟

1818

به گوشش فرو گفت کای هوشمند

به جانی و دانگی رهیدم ز بند

1919

یکی تخم در خاک از آن می‌نهد

که روز فرو ماندگی بر دهد

2020

جوی باز دارد بلایی درشت

عصایی شنیدی که عوجی بکشت

2121

حدیث درست آخر از مصطفاست

که بخشایش و خیر دفع بلاست

2222

عدو را نبینی در این بقعه پای

که بوبکر سعد است کشور خدای

2323

بگیر ای جهانی به روی تو شاد

جهانی، که شادی به روی تو باد

2424

کس از کس به دور تو باری نبرد

گلی در چمن جور خاری نبرد

2525

تویی سایهٔ لطف حق بر زمین

پیمبر صفت رحمة ‌للعالمین

2626

تو را قدر اگر کس نداند چه غم؟

شب قدر را می‌ندانند هم

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور