بخش 15 - اندر معنی عدل و ظلم و ثمرهٔ آن

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

خبرداری از خسروان عجم

که کردند بر زیردستان ستم؟

نه آن شوکت و پادشایی بماند

نه آن ظلم بر روستایی بماند

خطا بین که بر دست ظالم برفت

جهان ماند و با او مظالم برفت

خنک روز محشر تن دادگر

که در سایهٔ عرش دارد مقر

به قومی که نیکی پسندد خدای

دهد خسروی عادل و نیک‌رای

چو خواهد که ویران شود عالمی

کند ملک در پنجهٔ ظالمی

سگالند از او نیکمردان حذر

که خشم خدای است بیدادگر

بزرگی از او دان و منّت شناس

که زایل شود نعمت ناسپاس

اگر شکر کردی بر این ملک و مال

به مالی و ملکی رسی بی‌زوال

1010

وگر جور در پادشایی کنی

پس از پادشایی گدایی کنی

1111

حرام است بر پادشه خواب خوش

چو باشد ضعیف از قوی بارکش

1212

میازار عامی به یک خردله

که سلطان شبان است و عامی گله

1313

چو پرخاش بینند و بیداد از او

شبان نیست، گرگ است، فریاد از او

1414

بد انجام رفت و بد اندیشه کرد

که با زیردستان جفا، پیشه کرد

1515

به سختی و سستی بر این بگذرد

بماند بر او سالها نام بد

1616

نخواهی که نفرین کنند از پست

نکو باش تا بد نگوید کست

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور