صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 745

غزل شمارهٔ 745

شاعر: رومی

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قافیہ: ارخود

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
صداکاران: عندلیب، نازنین بازیان
Toggle stanza 1
11
آمدم تا رو نهم بر خاک پای یار خود
آمدم تا عذر خواهم ساعتی از کار خود

I have come to lay my face in the dust of the Beloved’s feet, I have come to beg pardon for a moment for my actions.

22
آمدم کز سر بگیرم خدمت گلزار او
آمدم کآتش بیارم درزنم در خار خود

I have come to take up anew the service of His rosebower, I have come to bring fire and set my thorns alight.

33
آمدم تا صاف گردم از غبار هر چه رفت
نیک خود را بد شمارم از پی دلدار خود

I have come to get purification from the dust of all that has passed, to reckon my good deeds as evil as performed in the cause of my Beloved;

44
آمدم با چشم گریان تا ببیند چشم من
چشمه‌های سلسبیل از مهر آن عیار خود

I have come with eyes weeping, that my eyes may behold paradise—fountains consisting of the love of that blandisher of mine.

55
خیز ای عشق مجرد مهر را از سر بگیر
مردم و خالی شدم ز اقرار و از انکار خود

Rise, disencumbered passion, take up love anew; I have died and become void of my old faith and unbelief;

66
زانک بی‌صاف تو نتوان صاف گشتن در وجود
بی تو نتوان رست هرگز از غم و تیمار خود

For without your straining-cloth it is impossible to become unsullied in existence, without You it is impossible ever to escape from one’s sorrows and griefs.

77
من خمش کردم به ظاهر لیک دانی کز درون
گفت خون آلود دارم در دل خون خوار خود

Outwardly I have fallen silent; but You know that inwardly I have bloodstained speech in my blood-consuming heart.

88
درنگر در حال خاموشی به رویم نیک نیک
تا ببینی بر رخ من صد هزار آثار خود

In this state of silence examine well my face, that You may see on my cheeks a myriad traces of yourself.

99
این غزل کوتاه کردم باقی این در دل است
گویم ار مستم کنی از نرگس خمار خود

I have shortened this ode; the rest of it is in my heart; I will utter it, if You intoxicate me with your vintner eye.

1010
ای خموش از گفت خویش و ای جدا از جفت خویش
چون چنین حیران شدی از عقل زیرکسار خود

O silent from speaking, O you sundered from your mate, how did you become thus distraught from your clever reason?

1111
ای خمش چونی از این اندیشه‌های آتشین
می‌رسد اندیشه‌ها با لشکر جرار خود

Silent one, how are you faring with these fiery thoughts? Thoughts are arriving with their huge-panoplied army.

1212
وقت تنهایی خمش باشند و با مردم به گفت
کس نگوید راز دل را با در و دیوار خود

When people are alone, they are silent; one speaks with men, no one speaks the secret of his heart to door and wall.

1313
تو مگر مردم نمی‌یابی که خامش کرده‌ای
هیچ کس را می‌نبینی محرم گفتار خود

Perchance you find no men to talk with, that you have fallen silent? Perchance you see no man to be intimate with your words?

1414
تو مگر از عالم پاکی نیامیزی به طبع
با سگان طبع کآلودند از مردار خود

Are you haply of the pure world? Do not you mix with material things, with dogs of natural being who are defiled with their own carrion?

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

رو ترش کردی مگر دی باده‌ات گیرا نبود

ساقیت بیگانه بود و آن شه زیبا نبود

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 744

اگلی نظم

برنشست آن شاه عشق و دام ظلمت بردرید

همچو ماه هفت و هشت و آفتاب روز عید

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 746

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00