رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 751غزل شمارهٔ 751شاعر: رومیوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: رکشدہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںهر زمان کز غیب عشق یار ما خنجر کشدگر بخواهم ور نخواهم او مرا اندرکشد2نقل کریںهمچو پره و قفل من چون جفت گردم با کسیهمچو مرغ کشته آن دم پرم از من برکشد3نقل کریںکفر و دین عاشقانش هم رقوم عشق اوستحاش لله کان رقم بر طایفه دیگر کشد4نقل کریںچون گشاید باگشادم چون ببندد بستهامگوی میدان خود کی باشد تا ز چوگان سر کشد5نقل کریںهمچو ابراهیم گاهم جانب آتش بردهمچو احمد گاهم از آتش سوی کوثر کشد6نقل کریںگویی آتش خوشتر آید مر تو را یا کوثرشخوشترم آنست کان سلطان مرا خوشتر کشد7نقل کریںآب و آتش خوشتر آمد رنج و راحت داد اوستزین سببها ساخت تا بر دیدهها چادر کشد8نقل کریںدوست را دشمن نماید آب را آتش کندمؤمنی را ناگهان در حلقه کافر کشد9نقل کریںسرخوشان و سرکشان را عشق او بند و گشاستسرکشان را موکشان آن عشق در چنبر کشد10نقل کریںبر حذر باید بدن گرچه حذر هم داد اوستآن حذر او داد کز بهر بچه مادر کشد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمشاد شد جانم که چشمت وعدهٔ احسان نهادسادهدل مردی که دل بر وعدهٔ مستان نهادرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 750اگلی نظمهم دلم ره مینماید هم دلم ره میزندهم دلم قلاب و هم دل سکه شه میزندرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 752زمینہم وزن و قافیہ نظمیںعشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشدزال را سیمرغ می باید به زیر پر کشدصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 2439روز از آن آید که با صد خواریم بر در کشدپرده ناموس شب از روی کارم برکشدنظیری نیشابوری»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 192آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمشاد شد جانم که چشمت وعدهٔ احسان نهادسادهدل مردی که دل بر وعدهٔ مستان نهادرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 750
اگلی نظمهم دلم ره مینماید هم دلم ره میزندهم دلم قلاب و هم دل سکه شه میزندرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 752
عشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشدزال را سیمرغ می باید به زیر پر کشدصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 2439
روز از آن آید که با صد خواریم بر در کشدپرده ناموس شب از روی کارم برکشدنظیری نیشابوری»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 192
