رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 751غزل شمارهٔ 751شاعر: رومیوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: رکشدہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںهر زمان کز غیب عشق یار ما خنجر کشدگر بخواهم ور نخواهم او مرا اندرکشد22نقل کریںهمچو پره و قفل من چون جفت گردم با کسیهمچو مرغ کشته آن دم پرم از من برکشد33نقل کریںکفر و دین عاشقانش هم رقوم عشق اوستحاش لله کان رقم بر طایفه دیگر کشد44نقل کریںچون گشاید باگشادم چون ببندد بستهامگوی میدان خود کی باشد تا ز چوگان سر کشد55نقل کریںهمچو ابراهیم گاهم جانب آتش بردهمچو احمد گاهم از آتش سوی کوثر کشد66نقل کریںگویی آتش خوشتر آید مر تو را یا کوثرشخوشترم آنست کان سلطان مرا خوشتر کشد77نقل کریںآب و آتش خوشتر آمد رنج و راحت داد اوستزین سببها ساخت تا بر دیدهها چادر کشد88نقل کریںدوست را دشمن نماید آب را آتش کندمؤمنی را ناگهان در حلقه کافر کشد99نقل کریںسرخوشان و سرکشان را عشق او بند و گشاستسرکشان را موکشان آن عشق در چنبر کشد1010نقل کریںبر حذر باید بدن گرچه حذر هم داد اوستآن حذر او داد کز بهر بچه مادر کشد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمشاد شد جانم که چشمت وعدهٔ احسان نهادسادهدل مردی که دل بر وعدهٔ مستان نهادرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 750اگلی نظمهم دلم ره مینماید هم دلم ره میزندهم دلم قلاب و هم دل سکه شه میزندرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 752◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںعشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشدزال را سیمرغ می باید به زیر پر کشدصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 2439روز از آن آید که با صد خواریم بر در کشدپرده ناموس شب از روی کارم برکشدنظیری نیشابوری»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 192◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمشاد شد جانم که چشمت وعدهٔ احسان نهادسادهدل مردی که دل بر وعدهٔ مستان نهادرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 750
اگلی نظمهم دلم ره مینماید هم دلم ره میزندهم دلم قلاب و هم دل سکه شه میزندرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 752
عشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشدزال را سیمرغ می باید به زیر پر کشدصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 2439
روز از آن آید که با صد خواریم بر در کشدپرده ناموس شب از روی کارم برکشدنظیری نیشابوری»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 192
