رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 551غزل شمارهٔ 551شاعر: رومیوزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)قافیہ: ابودصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںجان و جهان چو روی تو در دو جهان کجا بودگر تو ستم کنی به جان از تو ستم روا بود2نقل کریںچون همه سوی نور تست کیست دورو به عهد توچون همه رو گرفتهای روی دگر کجا بود3نقل کریںآنک بدید روی تو در نظرش چه سرد شدگنج که در زمین بود ماه که در سما بود4نقل کریںبا تو برهنه خوشترم جامه تن برون کنمتا که کنار لطف تو جان مرا قبا بود5نقل کریںذوق تو زاهدی برد جام تو عارفی کشدوصف تو عالمی کند ذات تو مر مرا بود6نقل کریںهر که حدیث جان کند با رخ تو نمایمشعشق تو چون زمردی گرچه که اژدها بود7نقل کریںهر که رخش چنین بود شاه غلام او شودگرچه که بندهای بود خاصه که در هوا بود8نقل کریںاین دل پاره پاره را پیش خیال تو نهمگر سخن وفا کند گویم کاین وفا بود9نقل کریںچون در ماجرا زنم خانه شرع وا شودشاهد من رخش بود نرگس او گوا بود10نقل کریںاز تبریز شمس دین چونک مرا نعم رسدجز تبریز و شمس دین جمله وجود لا بود◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمپنبه ز گوش دور کن بانگ نجات میرسدآب سیاه درمرو کآب حیات میرسدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 550اگلی نظمچیست صلای چاشتگه خواجه به گور میروددیر به خانه وارسد منزل دور میرودرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 552آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمپنبه ز گوش دور کن بانگ نجات میرسدآب سیاه درمرو کآب حیات میرسدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 550
اگلی نظمچیست صلای چاشتگه خواجه به گور میروددیر به خانه وارسد منزل دور میرودرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 552
