رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1751غزل شمارهٔ 1751شاعر: رومیوزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیہ: ابمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںتشنهٔ خویش کن مده آبمعاشق خویش کن ببر خوابم2نقل کریںتا شب و روز در نماز آیمای خیال خوش تو محرابم3نقل کریںگر خیال تو در فنا یابمدر زمان سوی مرگ بشتابم4نقل کریںبر امید خیال گوهر توجاذب هر مسی چو قلابم5نقل کریںبر امید مسببالاسبابرهزن کاروان اسبابم6نقل کریںرحمتی آر و پادشاهی کنکاین فراق تو بر نمیتابم7نقل کریںزان همیگردم و همینالمکه بر آب حیات دولابم8نقل کریںزان چو روزن گشادهام دل و چشمکه توی آفتاب و مهتابم9نقل کریںآن زمانی که نام تو شنوممست گردند نام و القابم10نقل کریںآن زمانی که آتش تو رسدبجهد این دل چو سیمابم11نقل کریںبس کن از گفت کز غبار سخنخود سخنبخش را نمییابم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتلخی نکند شیرینذقنمخالی نکند از می دهنمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1750اگلی نظمکون خر را نظام دین گفتمپِشک را عنبر ثمین گفتمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1752آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
