رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1751غزل شمارهٔ 1751شاعر: رومیوزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیہ: ابمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںتشنهٔ خویش کن مده آبمعاشق خویش کن ببر خوابم22نقل کریںتا شب و روز در نماز آیمای خیال خوش تو محرابم33نقل کریںگر خیال تو در فنا یابمدر زمان سوی مرگ بشتابم44نقل کریںبر امید خیال گوهر توجاذب هر مسی چو قلابم55نقل کریںبر امید مسببالاسبابرهزن کاروان اسبابم66نقل کریںرحمتی آر و پادشاهی کنکاین فراق تو بر نمیتابم77نقل کریںزان همیگردم و همینالمکه بر آب حیات دولابم88نقل کریںزان چو روزن گشادهام دل و چشمکه توی آفتاب و مهتابم99نقل کریںآن زمانی که نام تو شنوممست گردند نام و القابم1010نقل کریںآن زمانی که آتش تو رسدبجهد این دل چو سیمابم1111نقل کریںبس کن از گفت کز غبار سخنخود سخنبخش را نمییابم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتلخی نکند شیرینذقنمخالی نکند از می دهنمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1750اگلی نظمکون خر را نظام دین گفتمپِشک را عنبر ثمین گفتمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1752◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
