غزل شمارهٔ 326

شاعر: رومی

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

قافیہ: ت

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

صداکاران: پری ساتکنی عندلیب، علیرضا جعفری

حالت ده و حیرت ده ای مبدع بی‌حالت

لیلی کن و مجنون کن ای صانع بی‌آلت

صد حاجت گوناگون در لیلی و در مجنون

فریادکنان پیشت کای مُعطیِ بی‌حاجت

انگشتریِ حاجت مُهریست سلیمانی

رهنست به پیش تو از دست مده صحبت

بگذشت مهِ توبه آمد به جهان ماهی

کاو بشکند و سوزد صد توبه به یک ساعت

ای گیج سری کان سر گیجیده نگردد ز او

وی گول دلی کان دل یاوه نکند نیت

ما لنگ شدیم این جا بربند درِ خانه

چرنده و پرنده لنگند در این حضرت

ای عشق توی کلی هم تاجی و هم غلی

هم دعوت پیغامبر هم ده دلی امت

از نیست برآوردی ما را جگری تشنه

بردوخته‌ای ما را بر چشمه این دولت

خارم ز تو گل گشته و اجزا همه کل گشته

هم اول ما رحمت هم آخر ما رحمت

1010

در خار ببین گل را بیرون همه کس بیند

در جزو ببین کل را این باشد اهلیت

1111

در غوره ببین می را در نیست ببین شیء را

ای یوسف در چه بین شاهنشهی و ملکت

1212

خاری که ندارد گل در صدر چمن ناید

خاکی ز کجا یابد؟ بی‌روح سر و سبلت

1313

کف می‌زن و زین می‌دان تو منشاء هر بانگی

کاین بانگِ دو کف نبود بی‌فرقت و بی‌وصلت

1414

خامش که بهار آمد گل آمد و خار آمد

از غیب برون جسته خوبان جهت دعوت

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

بادست مرا زان سر اندر سر و در سبلت

پرباد چرا نبود سرمست چنین دولت

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 328

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور