غزل شمارهٔ 637

شاعر: رومی

وزن: مفاعیل مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن مکفوف محذوف)

قافیہ: انید

صنف: غزل

برانید برانید که تا بازنمانید

بدانید بدانید که در عین عیانید

بتازید بتازید که چالاک سوارید

بنازید بنازید که خوبان جهانید

چه دارید چه دارید که آن یار ندارد

بیارید بیارید در این گوش بخوانید

پرندوش پرندوش خرابات چه سان بد

بگویید بگویید اگر مست شبانید

شرابیست شرابیست خدا را پنهانی

که دنیا و شما نیز ز یک جرعه آنید

دوم بار دوم بار چو یک جرعه بریزد

ز دنیا و ز عقبی و ز خود فرد بمانید

گشادست گشادست سر خابیه امروز

کدوها و سبوها سوی خمخانه کشانید

صلا گفت صلا گفت کنون فالق اصباح

سبک روح کند راح اگر سست و گرانید

رسیدند رسیدند رسولان نهانی

درآرید درآرید برونشان منشانید

1010

دریغا و دریغا که در این خانه نگنجند

که ایشان همه کانند و شما بند مکانید

1111

مبادا و مبادا که سر خویش بگیرید

که ایشان همه جانند و شما سخره نانید

1212

بکوشید بکوشید که تا جان شود این تن

نه نان بود که تن گشت اگر آدمیانید

1313

زهی عشق و زهی عشق که بس سخته کمانست

در آن دست و در آن شست و شما تیر مکانید

1414

سماعیست سماعیست از آن سوی که سو نیست

عروسی همه آن جاست شما طبل زنانید

1515

خموشید خموشید خموشانه بنوشید

بپوشید بپوشید شما گنج نهانید

1616

به دیدار نهانید به آثار عیانید

پدید و نه پدیدیت که چون جوهر جانید

1717

چو عقلید و چو عقلید هزاران و یکی چیز

پراکنده به هر خانه چو خورشید روانید

1818

در این بحر در این بحر همه چیز بگنجد

مترسید مترسید گریبان مدرانید

1919

دهان بست دهان بست از این شرح دل من

که تا گیج نگردید که تا خیره نمانید

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور