غزل شمارهٔ 1806

چشم است، یارب، آنچنان یا خود بلای جان من

جور است از آنسان دلستان یا غارت ایمان من

دزدیده چون جان می‌روی اندر میانِ جانِ من

سروِ خرامانِ منی ای رونقِ بستانِ من

پوشیده چون جان می‌روی، اندر میان جانِ من

سروِ خرامان منی، ای رونق بُستان من