رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1150غزل شمارهٔ 1150شاعر: رومیوزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیہ: اعشکرصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبه خدمت لبت آمد به انتجاع شکرکه از لب شکرین بخش یک دو صاع شکر2نقل کریںتو ارتقا به سخا جو مگو نه گو آرینظر مکن که نیی یافت ارتفاع شکر3نقل کریںلب تو است که شکر ز عین او رویدنه منتظر که رسید نسیه از بقاع شکر4نقل کریںشکر به وقت شکر خوردنت نصیبی یافتکه بر مذاق دهانها بود مطاع شکر5نقل کریںببستهای دو لب امروز زان همیترسمکه از غم تو بماند ز انتفاع شکر6نقل کریںزهی نبات که دارد لب تو کز وی شدامیر جمله نباتات بینزاع شکر7نقل کریںدهان ببندم و بسته شکر همیخایمکه تا به جان برسد خوش به ابتلاع شکر◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمفغان فغان که ببست آن نگار بار سفرفغان که بنده مر او را نبود یار سفررومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1149اگلی نظمقدح شکست و شرابم نماند و من مخمورخراب کار مرا شمس دین کند معموررومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1151آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمفغان فغان که ببست آن نگار بار سفرفغان که بنده مر او را نبود یار سفررومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1149
اگلی نظمقدح شکست و شرابم نماند و من مخمورخراب کار مرا شمس دین کند معموررومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1151
