رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 412غزل شمارهٔ 412شاعر: رومیوزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیہ: ستکجاستصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںآنک بیباده کند جان مرا مست کجاستو آنک بیرون کند از جان و دلم دست کجاست22نقل کریںو آنک سوگند خورم جز به سر او نخورمو آنک سوگندِ من و توبهام اشکست کجاست33نقل کریںو آنک جانها به سحر نعرهزنانند از اوو آنک ما را غمش از جای ببردهست کجاست44نقل کریںجانِ جانست وگر جای ندارد چه عجباینکه جا میطلبد در تنِ ما هست کجاست55نقل کریںغمزهی چشم بهانهست و زانسو هوسیستو آنک او در پس غمزهست دلم خَست کجاست66نقل کریںپردهی روشنِ دل بست و خیالات نمودو آنک در پرده چنین پردهی دل بست کجاست77نقل کریںعقل تا مست نشد چون و چرا پست نشدو آنک او مست شد از چون و چرا رست کجاست◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمعجب ای ساقی جان مطرب ما را چه شدستهله چون مینزند ره ره او را کِه زدسترومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 411اگلی نظممن نشستم ز طلب وین دل پیچان ننشستهمه رفتند و نشستند و دمی جان ننشسترومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 413◆آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیمحسن لیلهکوهیپری ساتکنی عندلیبپریسا یزدانیاناحسان هومانآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمعجب ای ساقی جان مطرب ما را چه شدستهله چون مینزند ره ره او را کِه زدسترومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 411
اگلی نظممن نشستم ز طلب وین دل پیچان ننشستهمه رفتند و نشستند و دمی جان ننشسترومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 413
