رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1403غزل شمارهٔ 1403شاعر: رومیوزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)قافیہ: ربرمصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآمدهام که سر نهم عشق تو را به سر برمور تو بگوییم که نی، نی شکنم شکر برم2نقل کریںآمدهام چو عقل و جان از همه دیدهها نهانتا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برم3نقل کریںآمدهام که ره زنم بر سر گنج شه زنمآمدهام که زر برم زر نبرم خبر برم4نقل کریںگر شکند دل مرا جان بدهم به دل شکنگر ز سرم کله برد من ز میان کمر برم5نقل کریںاوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنماوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم6نقل کریںآنک ز زخم تیر او کوه شکاف میکندپیش گشاد تیر او وای اگر سپر برم7نقل کریںگفتم آفتاب را گر ببری تو تاب خودتاب تو را چو تب کند گفت بلی اگر برم8نقل کریںآنک ز تاب روی او نور، صفا به دل کشدو آنک ز جوی حسن او آب سوی جگر برم9نقل کریںدر هوس خیال او همچو خیال گشتهاموز سر رشک نام او نام رخ قمر برم10نقل کریںاین غزلم جواب آن باده که داشت پیش منگفت بخور نمیخوری پیش کسی دگر برم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدوش چه خوردهای بگو ای بت همچو شکرمتا همه عمر بعد از این من شب و روز از آن خورمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1402اگلی نظمکار مرا چو او کند کار دگر چرا کنمچونک چشیدم از لبش یاد شکر چرا کنمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1404آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبمحمدرضا جراح زادهعلیرضا بخشی زاده روشنفکرآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدوش چه خوردهای بگو ای بت همچو شکرمتا همه عمر بعد از این من شب و روز از آن خورمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1402
اگلی نظمکار مرا چو او کند کار دگر چرا کنمچونک چشیدم از لبش یاد شکر چرا کنمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1404
