رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1404غزل شمارهٔ 1404شاعر: رومیوزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)قافیہ: رچراکنمصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںکار مرا چو او کند کار دگر چرا کنمچونک چشیدم از لبش یاد شکر چرا کنم2نقل کریںاز گلزار چون روم جانب خار چون شوماز پی شب چو مرغ شب ترک سحر چرا کنم3نقل کریںباده اگر چه می خورم عقل نرفت از سرممجلس چون بهشت را زیر و زبر چرا کنم4نقل کریںچونک کمر ببستهام بهر چنان قمررخیاز پی هر ستاره گو ترک قمر چرا کنم5نقل کریںبر سر چرخ هفتمین نام زمین چرا برمغیرت هر فرشتهام ذکر بشر چرا کنم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآمدهام که سر نهم عشق تو را به سر برمور تو بگوییم که نی، نی شکنم شکر برمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1403اگلی نظممیل هواش می کنم طال بقاش می زنمحلقه به گوش و عاشقم طبل وفاش می زنمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1405آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبعلیرضا بخشی زاده روشنفکرآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمآمدهام که سر نهم عشق تو را به سر برمور تو بگوییم که نی، نی شکنم شکر برمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1403
اگلی نظممیل هواش می کنم طال بقاش می زنمحلقه به گوش و عاشقم طبل وفاش می زنمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1405