رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 699غزل شمارهٔ 699شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیہ: اردہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی، عندلیبآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبیچاره کسی که می نداردغوره به سلف همیفشارد2نقل کریںبیچاره زمین که شوره باشدوین ابر کرم بر او نبارد3نقل کریںباری دل من صبوح مستستوام شب دوش میگزارد4نقل کریںگفتم به صبوح خفتگان راپامزد ویم که سر برآرد5نقل کریںامروز گریخت شرم از مناو بر کف مست کی نگارد6نقل کریںساقیست گرفته گوشم امروزیک لحظه مرا نمیگذارد7نقل کریںجام چو عصاش اژدها شدبر قبطی عقل میگمارد8نقل کریںخاموش و ببین که خم مستانچون جام شریف میسپارد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآن کس که ز تو نشان نداردگر خورشیدست آن نداردرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 698اگلی نظمآن خواجه خوش لقا چه داردآیینهاش از صفا چه داردرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 700زمینہم وزن و قافیہ نظمیںآن را که تو دست پیش داریکس تیغ بلا زدن نیاردسعدی»مواعظ»قطعات»شمارهٔ 56آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
