صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 699

غزل شمارهٔ 699

شاعر: رومی

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

قافیہ: ارد

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

صداکاران: فاطمه زندی، عندلیب
Toggle stanza 1
11
بیچاره کسی که می ندارد
غوره به سلف همی‌فشارد
22
بیچاره زمین که شوره باشد
وین ابر کرم بر او نبارد
33
باری دل من صبوح مستست
وام شب دوش می‌گزارد
44
گفتم به صبوح خفتگان را
پامزد ویم که سر برآرد
55
امروز گریخت شرم از من
او بر کف مست کی نگارد
66
ساقیست گرفته گوشم امروز
یک لحظه مرا نمی‌گذارد
77
جام چو عصاش اژدها شد
بر قبطی عقل می‌گمارد
88
خاموش و ببین که خم مستان
چون جام شریف می‌سپارد
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

آن کس که ز تو نشان ندارد

گر خورشیدست آن ندارد

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 698

اگلی نظم

آن خواجه خوش لقا چه دارد

آیینه‌اش از صفا چه دارد

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 700

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آن را که تو دست پیش داری

کس تیغ بلا زدن نیارد

سعدی»مواعظ»قطعات»شمارهٔ 56

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00