رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1005غزل شمارهٔ 1005شاعر: رومیوزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیہ: انشودصنف: غزلصداکاران: عندلیب، نازنین بازیانآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںهر که ز عشاق گریزان شودبار دگر خواجه پشیمان شود22نقل کریںوالله منت همه بر جان اوستهر که سوی چشمه حیوان شود33نقل کریںهر که سبوی تو کشد عاقبتدر حرم عشرت سلطان شود44نقل کریںتنگ بود حوصله آدمیاز تو چو دریای و چو عمان شود55نقل کریںرو به دل اهل دلی جای گیرقطره به دریا در و مرجان شود66نقل کریںجنبش هر ذره به اصل خودستهر چه بود میل کسی آن شود77نقل کریںکافر صدساله چو بیند تو راسجده کند زود مسلمان شود88نقل کریںجان و دل از جذبه میل و هوسهمصفت دلبر و جانان شود99نقل کریںخار که سرتیز ره عاشق استعاقبت امر گلستان شود1010نقل کریںناطقه را بند کن و جمع باشگر نه ضمیر تو پریشان شود◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدوش دل عربده گر با کی بودمشت کی کردست دو چشمش کبودرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1004اگلی نظمعشق مرا بر همگان برگزیدآمد و مستانه رخم را گزیدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1006◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبنازنین بازیانآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور