رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1005غزل شمارهٔ 1005شاعر: رومیوزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیہ: انشودصنف: غزلصداکاران: عندلیب، نازنین بازیانآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںهر که ز عشاق گریزان شودبار دگر خواجه پشیمان شود2نقل کریںوالله منت همه بر جان اوستهر که سوی چشمه حیوان شود3نقل کریںهر که سبوی تو کشد عاقبتدر حرم عشرت سلطان شود4نقل کریںتنگ بود حوصله آدمیاز تو چو دریای و چو عمان شود5نقل کریںرو به دل اهل دلی جای گیرقطره به دریا در و مرجان شود6نقل کریںجنبش هر ذره به اصل خودستهر چه بود میل کسی آن شود7نقل کریںکافر صدساله چو بیند تو راسجده کند زود مسلمان شود8نقل کریںجان و دل از جذبه میل و هوسهمصفت دلبر و جانان شود9نقل کریںخار که سرتیز ره عاشق استعاقبت امر گلستان شود10نقل کریںناطقه را بند کن و جمع باشگر نه ضمیر تو پریشان شود◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدوش دل عربده گر با کی بودمشت کی کردست دو چشمش کبودرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1004اگلی نظمعشق مرا بر همگان برگزیدآمد و مستانه رخم را گزیدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1006آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبنازنین بازیانآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
