غزل شمارهٔ 2253

شاعر: رومی

وزن: مستفعلتن مستفعلتن

قافیہ: ویخوشتو

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری

صداکار: عندلیب

نور دل ما روی خوش تو

بال و پر ما خوی خوش تو

The light of my heart is your lovely face, my wings and pinions your gentleness;

عید و عرفه خندیدن تو

مشک و گل ما بوی خوش تو

Festival and ‘arafa are your laughter, my musk and rose are your sweet scent.

ای طالع ما قرص مه تو

سایه گه ما موی خوش تو

My sign is the disc of your moon, my place of shade your lovely hair.

سجده گه ما خاک در تو

جولانگه ما کوی خوش تو

My prostration-place is the dust of your door, my leapingplace your delightful street.

دل می‌نرود سوی دگران

چون رفته بود سوی خوش تو

My heart goes not to others, since it has gone in your sweet direction.

ور دل برود سوی دگران

او را بکشد اوی خوش تو

Even if my heart goes to others, your sweet “person” will draw it back.

ای مستی ما از هستی تو

غوطه گه ما جوی خوش تو

My intoxication is of your being, my plunging-place your sweet river.

زرین شدم از سیمین بر تو

یک تو شدم از توی خوش تو

I have become like gold from your silvery bosom, I have become single through your sweet fold.

سر می‌نهم و چون سر ننهد

چوگان تو را گوی خوش تو

I lay my head; and how should not your sweet ball lay down its head before your mallet?

1010

خامش کنم و خامش چو سکست

های و هویم از هوی خوش تو

I will be silent, silent, since my clamoring is shattered by your sweet cry.

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور