رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 625غزل شمارهٔ 625شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیہ: اداردصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی، عندلیبآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگر ماه شب افروزان روپوش روا داردگیرم که بپوشد رو بو را چه دوا دارد2نقل کریںگر نیز بپوشد رو ور نیز ببرد بواز خنبش روحانی صد گونه گوا دارد3نقل کریںآن مه چو گریزانه آید سپس خانهلیکن دل دیوانه صد گونه دغا دارد4نقل کریںغم گرچه بود دشمن گوید سر او با منبا مرغ دلم گوید کو دام کجا دارد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهر ذره که بر بالا مِی نوشد و پا کوبدخورشید ازل بیند وز عشق خدا کوبدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 624اگلی نظمهر کآتش من دارد او خرقه ز من داردزخمی چو حسینستش جامی چو حسن داردرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 626آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهر ذره که بر بالا مِی نوشد و پا کوبدخورشید ازل بیند وز عشق خدا کوبدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 624
اگلی نظمهر کآتش من دارد او خرقه ز من داردزخمی چو حسینستش جامی چو حسن داردرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 626
