رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 179غزل شمارهٔ 179شاعر: رومیوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: ربیاصنف: غزلصداکار: پری ساتکنی عندلیبآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگر تو عودی سوی این مجمر بیاور برانندت ز بام از در بیا2نقل کریںیوسفی از چاه و زندان چاره نیستسوی زهر قهر چون شکر بیا3نقل کریںگفتنت الله اکبر رسمی استگر تو را آن اکبری اکبر بیا4نقل کریںچون می احمر سگان هم میخورندگر تو شیری چون می احمر بیا5نقل کریںزر چه جویی مس خود را زر بسازگر نباشد زر تو سیمین بر بیا6نقل کریںاغنیا خشک و فقیران چشم ترعاشقا بیشکل خشک و تر بیا7نقل کریںگر صفتهای ملک را محرمیچون ملک بیماده و بینر بیا8نقل کریںور صفات دل گرفتی در سفرهمچو دل بیپا بیا بیسر بیا9نقل کریںچون لب لعلش صلایی میدهدگر نهای چون خاره و مرمر بیا10نقل کریںچون ز شمس الدین جهان پرنور شدسوی تبریز آ دلا بر سر بیا◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممیشدی غافل ز اسرار قضازخم خوردی از سلحدار قضارومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 178اگلی نظمای تو آب زندگانی فاسقناای تو دریای معانی فاسقنارومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 180آڈیوصداکار منتخب کریںپری ساتکنی عندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
