رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 179غزل شمارهٔ 179شاعر: رومیوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: ربیاصنف: غزلصداکار: پری ساتکنی عندلیبآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںگر تو عودی سوی این مجمر بیاور برانندت ز بام از در بیا22نقل کریںیوسفی از چاه و زندان چاره نیستسوی زهر قهر چون شکر بیا33نقل کریںگفتنت الله اکبر رسمی استگر تو را آن اکبری اکبر بیا44نقل کریںچون می احمر سگان هم میخورندگر تو شیری چون می احمر بیا55نقل کریںزر چه جویی مس خود را زر بسازگر نباشد زر تو سیمین بر بیا66نقل کریںاغنیا خشک و فقیران چشم ترعاشقا بیشکل خشک و تر بیا77نقل کریںگر صفتهای ملک را محرمیچون ملک بیماده و بینر بیا88نقل کریںور صفات دل گرفتی در سفرهمچو دل بیپا بیا بیسر بیا99نقل کریںچون لب لعلش صلایی میدهدگر نهای چون خاره و مرمر بیا1010نقل کریںچون ز شمس الدین جهان پرنور شدسوی تبریز آ دلا بر سر بیا◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممیشدی غافل ز اسرار قضازخم خوردی از سلحدار قضارومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 178اگلی نظمای تو آب زندگانی فاسقناای تو دریای معانی فاسقنارومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 180◆آڈیوصداکار منتخب کریںپری ساتکنی عندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
