رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 550غزل شمارهٔ 550شاعر: رومیوزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)قافیہ: اتمیرسدصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی، عندلیبآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںپنبه ز گوش دور کن بانگ نجات میرسدآب سیاه درمرو کآب حیات میرسد22نقل کریںنوبت عشق مشتری بر سر چرخ میزندبهر روان عاشقان صد صلوات میرسد33نقل کریںجمله چو شهد و شیر شو وز خود خود فقیر شوزانک ز شه فقیر را عشر و زکات میرسد44نقل کریںرحمت اوست کآب و گل طالب دل همیشودجذبه اوست کز بشر صوم و صلات میرسد55نقل کریںدر ظلمات ابتلا صبر کن و مکن اباکآب حیات خضر را در ظلمات میرسد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآب زنید راه را، هین که نگار میرسدمژده دهید باغ را، بوی بهار میرسدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 549اگلی نظمجان و جهان چو روی تو در دو جهان کجا بودگر تو ستم کنی به جان از تو ستم روا بودرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 551◆آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمآب زنید راه را، هین که نگار میرسدمژده دهید باغ را، بوی بهار میرسدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 549
اگلی نظمجان و جهان چو روی تو در دو جهان کجا بودگر تو ستم کنی به جان از تو ستم روا بودرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 551
