غزل شمارهٔ 386

شاعر: رومی

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قافیہ: ات

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: پری ساتکنی عندلیب

چون نداری تابِ دانش، چشم بگشا در صفات

چون نبینی بی‌جهت را نور، او بین در جهات

حوریان بین، نوریان بین، زیر این ازرق تتق

مسلمات مؤمنات قانتات تائبات

هر یکی با ناز باز و هر یکی عاشق‌نواز

هر یکی شمعِ طراز و هر یکی صبحِ نجات

هر یکی بسته‌دهان و موشکاف اندر بیان

هر یکی شکرستان و هر یکی کانِ نبات

جان کهنه می‌فشان و جان تازه می‌ستان

در فقیری می‌خرام و می‌ستان ز ایشان زکات

شیر جان زین مریمان خور چونک زاده ثاینی

تا چو عیسی فارغ آیی از بنین و از بنات

روز و شب را چون دو مجنون درکشان در سلسله

ای که هر روزت چو عید و هر شبت قدر و برات

چونک شه بنمود رخ را، اسب شد همراه پیل

عقل مسکین گشت مات و جان میان برد و مات

عاشقان را وقت شورش ابله و شپ‌شپ مبین

کوه جودی عاجز آید پیش ایشان در ثبات

1010

جان جمله پیشه‌ها عشق‌ست اما آنک او

تره زار دل نبیند درفتد در ترهات

1111

من خمش کردم چو دیدم خوش‌تر از خود ناطقی

پیش او میرم بگویم «اقتلونی یا ثقات»

1212

شمس تبریزی چو بگشاید دهانِ چون شکر

از طرب در جنبش آید هم رمیم و هم رفات

1313

رو خمش کن، قول کم گو، بعد از این فعال باش

چند گویی «فاعلاتن فاعلاتن فاعلات»

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

ای که هفت اقلیم و چار ارکان عالم را به علم

همچو هفت آبا تو دربایی و چون چار امهات

سناییدیوان اشعارقصاید و قطعاتشمارهٔ 13

خلق‌های خوب تو پیشت دود بعد از وفات

همچو خاتونان مه رو می‌خرامند این صفات

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 385

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور