رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 611غزل شمارهٔ 611شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیہ: اامدصنف: غزلصداکاران: عندلیب، علیرضا بخشی زاده روشنفکرآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای خفته شب تیره هنگام دعا آمدوی نفس جفاپیشه هنگام وفا آمد2نقل کریںبنگر به سوی روزن بگشای در توبهپرداخته کن خانه هین نوبت ما آمد3نقل کریںاز جرم و جفاجویی چون دست نمیشوییبر روی بزن آبی میقات صلا آمد4نقل کریںزین قبله به یاد آری چون رو به لحد آریسودت نکند حسرت آنگه که قضا آمد5نقل کریںزین قبله بجو نوری تا شمع لحد باشدآن نور شود گلشن چون نور خدا آمد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمنان پاره ز من بستان جان پاره نخواهد شدآواره عشق ما آواره نخواهد شدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 610اگلی نظمبگذشت مه روزه عید آمد و عید آمدبگذشت شب هجران معشوق پدید آمدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 612آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبعلیرضا بخشی زاده روشنفکرآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمنان پاره ز من بستان جان پاره نخواهد شدآواره عشق ما آواره نخواهد شدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 610
اگلی نظمبگذشت مه روزه عید آمد و عید آمدبگذشت شب هجران معشوق پدید آمدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 612
