صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 1771

غزل شمارهٔ 1771

شاعر: رومی

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

قافیہ: ادلم

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
شد ز غمت خانهٔ سودا دلم
در طلبت رفت به هر جا دلم
22
در طلب زُهره‌رخ‌ِ ماه‌رو
می‌نگرد جانب بالا دلم
33
فرش غمش گشتم و آخر ز بخت
رفت بر این سقف مصفا دلم
44
آه که امروز دلم را چه شد!
دوش چه گفته است کسی با دلم؟ 
55
از طلب گوهر گویای عشق
موج زند موج چو دریا دلم
66
روز شد و چادر شب می‌دَرَد
در پی آن عیش و تماشا دلم
77
از دل تو در دل من نکته‌هاست
اه چه ره است از دل تو تا دلم
88
گر نکنی بر دل من رحمتی
وای دلم وای دلم وا دلم
99
ای تبریز از هوس شمس دین
چند رود سوی ثریا دلم
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

آمد سرمست سحر دلبرم

بیخود و بنشست به مجلس برم

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1770

اگلی نظم

چند گهی فاتحه‌خوانت کنم

از پس آن شاهِ جهانت کنم

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1772

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00